Links: =^..^=Miepfiep logt ook! =^..^=: Nieuw jasje.

Filmdrama

Ellen is een ambitieuze jonge vrouw uit New York die het wil maken alsjournaliste. Als ze haar familie bezoekt op het platteland, ontdekt zedat haar moeder Katherine zwaar ziek is geworden. Haar vader Georgevraagt Ellen naar het ouderlijk huis terug te keren om voor Katherinete zorgen. Hoewel ze het idee in eerste instantie niet ziet zitten,wordt Ellen de zorgende moederfiguur van het gezin.

Vrijdagochtend kwam ik thuis, en vond toen vlokken haar op de vloer en een bloedspoor op de vensterbank. Ver…. er is weer een kat binnen geweest. Ik verwachtte niet dat het hetzelfde loeder zou zijn van verleden jaar. Die zal toch wel wijzer zijn, nadat ik hem vorig jaar op heterdaad binnen had betrapt. Ik nam hem toen te pakken met sambal en zeepsop. Een jaarlang heb ik geen last meer gehad van insluipers. Sinds deze week is het dus weer raak, moet ik weer een strategie bedenken.

Eerst heb ik de wacht gehouden op de bank nadat ik Rayman is Laat had gezien. Ik lag niet lekker, en besloot om toch maar naar bed te gaan. Het kattenluik had ik zo dichtgemaakt, dat mijn kat er niet uit kon, maar een andere kat wel naar binnen. Zp kon ik dan de ongewnste gast de stuipen op heterdaad betrappen. Omstreeks 03.00 werd ik wakker van een hels kabaal, iemand wilde uit het luik. Ik dacht natuurlijk Siemen, ik deed het licht aan en zag mijn kat verstijfd van angst op de stoel liggen.

Na een jaar van afwezigheid was hij daar vannacht weer deze grote, zwarte, agressieve rot kat. Bij de gele stoel lag het zwarte monster, blazend en grommend, maar verder op zijn gemak. Hij jaagt niet alleen mijn kater de stuipen op het lijf, ook ik stond in mijn dunne flannele pyjama te bibberen op mijn benen, bang dat hij me aan zou vliegen. Vorig jaar is hij diverse keren ingeslopen, als ik hem dan wegjoeg, ging hij buiten verschrikkelijk te keer voor het kattenluik.
Inmiddels had ik een emmer gevuld met sambal water om over hem heen te storten, helaas lag hij bij de stekkers en het feest ging niet door.

Doodsbenauwd heb ik Siemen opgepakt, kattenvoer meegenomen naar de slaapkamer en de huiskamerdeur dichtgetrokken. Om 0.3.30 kon ik natuurlijk geen dierenambulance gaan bellen dat zou ik morgenochtend doen, wie weet nemen zij hem mee.
Nadat ik een beetje van de schrik was bekomen ben ik in slaap gevallen en werd tegen 10.00 u wakker.

In de veronderstelling dat die rotkat nog in de kamer zou zijn, belde ik mijn broer op om te vragen of hij die kat de stuipen op het lijf wilde jagen met de hond. Eerst kreeg ik een preek, maar hij kwam toch langs.

Daarna belde ik Peg op, zij zei toch de dierenambulance te bellen. Hmm, dan toch maar opzoek naar het telefoonnummer in de huiskamer. Voor de zekerheid deed ik mijn spijkerbroek aan, voordat je het weet heb je een boze kat in je been hangen. Tot mijn verbazing was de kat weg, het katttenluik lag aan diggels en het raamwerk ontzet. Vannacht droomde ik over het monster, blijkbaar drong het kabaal toch in mijn droom door.

Ik belde naar huis om te zeggen dat broerlief niet meer hoefde te komen, maar hij stond al met de hond voor de deur.

Vanmiddag zijn we een nieuw luik gaan kopen bij Jumper, eentje met een magneet, zodat alleen mijn kat nog naar binnen kan. Ik had wel eerst het internet afgespeurd opzoek naar de beste oplossing. Het blijkt vaker te gebeuren dat vreemde katten huizen terroriseren, sommigen piesen ook nog eens de boel onder.
Heb ik nog geluk gehad. Ik hoop dat het kreng niet nog een keer de boel molt. Als ik hem te pakken krijg gaat hij naar het asiel, mag zijn baas hem daar ophalen.

Voorlopig zal het loeder zich waarschijnlijk niet meer laten zien, maar het is een hardleerse kat, vorig jaar had ik hem ook al te pakken genomen met sambal en zeepsop. Ik heb een jaar geen last meer van hem gehad.

Inspectie van het nieuwe luik

nog een beetje onwennig, hij moet nog leren hoe binnen te komen, stoot met zijn pootje het luik open ipv met zijn kop.

Ook wel eens last gehad van ongewenst bezoek ‘s nachts?wat doe je tegen ongewenste visite van agressieve katten?

Ik mis de grote witte lakens die op een zonovergoten dag als vandaag aan de lijn horen te wapperenlakens die ruiken naar frisse lentedagen

Met liefde gekneed en gebakkeneen knapperige bruine korstvan binnen zacht en veerkrachtig

Mijn moeder op leeftijd
een vrouw van over de tachtig
door het leven gekneed en gehard
van binnen vol liefde en mededogen
veerkrachtig en zacht

Ik heb brood voor je gebakken!

Laat je niet gek maken!

Vrijdagochtend belde Ruud van het GVT op, om te vragen of ik echt een infuuspaal nodig heb of dat het aan een plafondhaak gehangen kan worden. Zij zouden toch een paal meebrengen Nu kan het wel aan de papegaai hangen, maar het is dan lastig naar het toilet gaan. Het probleem werd opgelost, hij ging alsnog even langs kantoor om de paal te halen.

Nu was ik al lichtelijk zenuwachtig, maar na dit telefoontje werd ik helemaal bloednerveus (kon dat nog dan? ja, want ik stond niet zo laag als vorige keer) . Mijn nervositiet uit zich altijd in het doen van huishoudelijke klusjes. Ik was dus druk doende met opruimen en schoonmaken. Had alle benodigde spullen klaargezet in de slaapkamer. Mijn nervositeit sloeg zelfs over op Peg. Binnen de kortste keren waren we weer ontiegelijk melig.

Ruud kwam rond 10.30u met de zakjes bloed in een koelbox. Het is toch iedere keer weer net of we gaan picknicken Na een korte kennismaking stiefelden we direct door naar de slaapkamer. Hij was lichtelijk verbaasd dat alles al klaarstond

Ruud blijkt een ontzettende leuke vent, hij stelde me direct op mijn gemak. Er gaat zo’n rust van hem uit dat valium overbodig is.;)
Misschien komt dat doordat hij als anaesthesioloog heeft gewerkt Het is een echte amsterdammer met een heerlijk gevoel voor humor en een vlotte verteller. Hij houdt net als wij van VPRO humor, nou dan breek je bij ons al snel het ijs
Er viel geen moment van stilte, want verhalen zat We moesten smakelijk lachen om zijn anekdotes.

Omdat hij verder geen clienten had, is hij gebleven totdat alles er in zat. Peg en hij, konden het goed met elkaar vinden. We zijn al uitgenodigd op een vaartocht door de Amsterdamse grachten in zijn bootje. (zie website)

Eigenlijk wordt een transfusie op deze manier ontzettend gezellig. Het zat er ook in voordat we er erg in hadden. Toen hij weg was, hadden wij zoiets onwerkelijks. Heb ik nu een transfusie gekregen of niet? Mijn kleur is nog steeds grauw en echt veel energie heb ik nou ook weer niet. Misschien moet het bloed even aan mijn wennen, ik blijf natuurlijk toch een vreemd wijffie voor die cellen

Afgelopen woensdag moest ik op de poli komen voor controle, het ging er hectisch aan toe. Corine moest op jacht naar een kamer. Het bloedprikken lukte niet, de port a cath wilde geen bloedgeven, dus moest er uit hb, en kruisbloed uit mijn hand gehaald worden. Auw, 2x prikken voor 3 buisjes is niet echt fijn
Het invullen van de aanvraag verliep naar mijn gevoel niet soepeltjes. Ik vroeg nog om een machtiging voor een infuuspaal, maar da’s niet helemaal doorgekomen. Vorige keer kreeg infuussystemen mee van het ziekenhuis. Nu moesten ze besteld worden. Ik had van Lisanne (GVT) gehoord, dat dit nog wel eens problemen kon opleveren met het ziekenfonds.
Corine zat als een stresskip achter haar pc. Het is maar goed dat ze ‘s middags vrij was
Ondanks dat het niet lekker liep, was ik ontzettend melig. Dat thuisdownloaden is zo heerlijk relaxed.

Thuisgekomen was ik er niet gerust op of de thuistransfusie deze keer wel goed zou gaan. De apotheek zou de spullen brengen en inderdaad stond donderdag de bezorgservice aan de deur met de benodigde feestartikelen; infuuszakken, naaldenbeker, spuitjes en medicijnen zaten in het pretpakket, maar geen infuussystemen.
Wat nu??? Eerst de GVT maar bellen om te vragen of zij de spullen meenemen. Nee dus, dan maar naar het VU bellen om te vragen hoe het zit.
Volgens Anita was het besteld, en had de apotheek het af moeten leveren.
Het is niet aangekruist, aldus de apotheek. Zij nemen weer contact op met Anita, en 3 telefoontjes later is alles in orde. De infuusslangen worden met spoed besteld en ‘s middags nabezorgd.

Ik besluit om zelf een checklist te maken, zodat ik zelf ook na kan gaan of alles is aangekruist. Da’s een stuk beter voor mijn gemoedsrust.
Jeetje ik ben nu al zo verwend door die thuistransfusies, dat ik al gestressed raak bij het idee naar het ziekenhuis te moeten voor bloed.

Afgelopen woensdag moest ik op de poli komen voor controle, het ging er hectisch aan toe. Corine moest op jacht naar een kamer, het bloedprikken lukte niet, de port a cath wilde geen bloedgeven, dus moest er uit hb, en kruisbloed uit mijn hand gehaald worden. Auw, 2x prikken voor 3 buisjes is niet echt fijn Ondanks dat het niet lekker liep, was ik ontzettend melig. Dat thuisdownloaden is zo heerlijk relaxed.

Het invullen van de aanvraag verliep naar mijn gevoel niet soepeltjes. Ik vroeg nog om een machtiging voor een infuuspaal, maar da’s niet helemaal doorgekomen. Corinne zat als een stresskip achter haar pc. Het is maar goed dat ze ‘s middags vrij was

Kortom ik was er niet gerust op of de thuistransfusie deze keer wel goed zou gaan. De apotheek zou de spullen brengen. Inderdaad stond donderdag de apotheek aan de deur met de benodigde feestartikelen. Vorige keer kreeg infuusslangen mee van het ziekenhuis, ze zaten niet in het pretpakket. Wat nu??? De GVT maar eerst bellen om te vragen of zij de spullen meenemen. Nee, dus, dan maar weer naar het VU bellen om te vragen hoe het zat. De apotheek, had het gewoon moeten afleveren want het is besteld. De apotheek, nee, het is niet aangekruist. Apotheek neemt weer contact op met Anita, en he, he, uiteindelijk komt alles in orde. De infuusslangen worden met een spoedbestelling bezorgd.

Ik heb maar besloten om zelf een checklist te maken. Da’s een stuk geruststellender voor mij.

Vrijdagochtend belde Ruud op om te vragen of ik een infuuspaal nodig heb, of dat het aan een plafondhaak gehangen kan worden. Zij zouden toch een paal meebrengen Nu kan het wel aan de papegaai hangen, maar het is dan lastig naar het toilet gaan. Het probleem werd opgelost, hij ging alsnog even langs kantoor om de paal te halen.

Deze keer ben ik bijgetankt door Ruud. Ik was bloednerveus (kon dat nog dan?) ja, want ik stond niet zo laag als vorige keer. Ik was druk alles aan het opruimen en schoonmaken. Had zelfs al alles netjes klaargezet in de slaapkamer.

Ruud kwam rond 10.30u met de zakjes bloed in een koelbox. Het is toch iedere keer weer net of we gaan picknicken Na een korte kennismaking stiefelden we direct door naar de slaapkamer. Hij was lichtelijk verbaasd dat alles al klaarstond

Ruud blijkt een ontzettende leuke vent, hij stelde me direct op mijn gemak. Er gaat zo’n rust van hem uit dat valium overbodig is. Misschien komt dat doordat hij als anaesthesioloog had gewerkt Het is een echte amsterdammer met een heerlijk gevoel voor humor en een vlotte verteller. Hij houdt net als wij van VPRO humor, nou dan breek je bij ons al snel het ijs

Omdat hij verder geen clienten had, is hij gebleven totdat alles er in zat. Peg en hij, konden het goed met elkaar vinden.
Eigenlijk wordt een transfusie op deze manier ontzettend gezellig. Het zat er ook in voordat we er erg in hadden. Toen hij weg was, hadden wij zoiets onwerkelijks. Heb ik nu een transfusie gekregen of niet? Mijn kleur is nog steeds grauw overigens.

Op 20 maart begin ik met een aangepaste zelfverdedigingscursus in het RCA. De cursus duurt ca. 8 weken, en kost €30,00.
Ik kijk er ontzettend naar uit, ik heb vorig jaar een proefles gekregen, en kon haast niet wachten tot het zou beginnen. Behalve dat je jezelf leert verdedigen, leer je ook je grenzen te bewaken en nee durven zeggen.
Nu heb ik met dat laatste niet zoveel moeite, maar een opfriscursus om mijn assertiviteit wat te laten glimmen, is geen overbodige luxe.

Vanmorgen kreeg ik bovenstaand bericht, onbegrijpelijk dat er onvoldoende belangstellign voor is

Daar zit ik dan, ik ben er al helemaal klaar voor, mijn adrenaline gehalte is aardig op niveau, de agressie stroomt zachtjes door mijn aders en ik heb diverse mensen in gedachte die ik eens flink de waarheid zou gaan zeggen
Voor aanstaande vrijdag heb ik al een bloedtransfusie geregeld, zodat ik fris en fruitig aan de cursus kon beginnen.
Wat moet ik nu aan met mijn strijdlustige lijf?

Naar wat ik begrepen heb, is deze cursus voor zowel klinische als poliklinische revalidanten van het RCA. Misschien willen ze de cursus ook openstellen voor kneuzen van buitenaf. Ik ga het eens navragen. Mocht dat zo zijn, dan ga ik fling reclame maken zodat de cursus alsnog doorgaat. Wie weet moeten ze straks nog een wachtlijst aanleggen omdat er zoveel aanmeldingen komen!

Gaat die cursus gewoon later in het jaar door!

zou jij belangstelling hebben voor een cursus aangepaste zelfverdediging?

Maandag zijn we voor mijn nieuwe spalken naar Velserbroek geweest. Het ligt eigenlijk vlak om de hoek, maar met al die wegomleggingen moeten we toch bijtijds van huis gaan. Ons kennende, zitten we als we niet uitkijken zo op de Maasvlakte ipv Velserbroek
De orthopodieman vertelde mij hoe ik rijden moest. Je opent je deur, stapt in, draait het sleuteltje om en geeft gas Nee hoor, hij gaf me gewoon een routebeschrijving.
Tot onze stomme verbazing reden we moeiteloos op Van Tiel Orthopodische Techniek aan. Even zoeken naar een geschikte parkeerplaats voor de deur. Alle wielen verzamelen, en rollen maar. Na ons bezoek van vorig jaar, hebben ze nu een kanjer van knop gemonteerd. Pluis, wil drukken, maar van Oorschot krijgt het toch weer voor elkaar. Hoe flikt die man dat toch steeds, Roos maar eens vragen

Normaal gesproken, zwaait de deur automatisch open als je op zo’n knop drukt. De deur bleef echter dicht, daarom bleef ik drukken. Er kwam een vrouw aangelopen om de deur te openen. We berolden een rokerig voorhalletje. De heren/dames zijn duidelijk koukleumen, en blijven in het halletje paffen.
Ondanks dat we zo vroeg waren, konden we direct doorrijden naar de behandelkamer. Daar lagen 2 kersverse spalken op mij te wachten. De spalkendokter nam de spalken mee, en naaide er een stuk dubbel leer op, anders zou het alsnog zo versleten zijn. Ook het elastiek heeft hij verstevigd.
Mijn oude spalken, steken er schamel bij af, het lijkt wel alsof ze zich schamen. Zij kunnen het ook niet helpen dat ze er al na een week zo uitzien.

Terwijl hij zijn naaimachine liet snorren, reden wij nieuwsgierig rond. Kijken met je ogen, welnee, aanraken en vastpakken We kunnen het niet laten. Peg, de huisfotograaf, nam overal foto’s van, het jeugdsentiment droop van d’r gezicht. Bij mij overigens ook hoor, want er staan verschillende oude naaimachines. Het geluid van die naaimachine deed mij weer denken aan de tijd dat mijn moeder onze kleren maakte. Tot diep in de nacht zat ze achter haar naaimachine.

De man moest telkens naar ons op zoek, wanneer hij weer met het resultaat van zijn maaksel aankwam. Ik denk dat hij opgelucht ademhaalde, toen wij het pand verlieten

De baleinen in de spalken zijn weer naar mijn hand gezet, en verder moet ik ze gewoon tsja,in- lopen kan niet, want ik loop niet op mijn handen, werken doe ik ook al niet, wijden ook niet, want ik ben niet van plan om ze te laten dopen. Kortom, ik moet er iets meedoen zodat het leer soepel wordt

Soms lijkt het wel of ik een radar heb. Zonder omwegen reden we op huis aan, terwijl ik toch niet bekend ben in Haarlem. Niemand kent me daar, zover ik weet

De man lijkt overigens wel een beetje op een poppendokter, met zijn witte haar en zijn grote witte snor. Hij is niet zo spraakzaam, maar ontfermt zich liefdevol over je spalken Kijk dat moet je hebben, iemand die nog liefde voor zijn vak heeft.
Vannacht heb ik de spalken aangehouden, ze ruiken zo lekker Bovendien wordt het leer dan sneller soepel.

Kijk je ook wel eens rond in een zaak voor hulpmiddelen?

Ik probeerde al steeds aan een log over mijn nieuwe spalken te beginnen, maar er kwam telkens iets anders tussendoor

Soms is het niet fijn dat je pc zoveel mogelijkheden heeft (zucht)
Tijdens het uploaden van foto’s naar mijn pc, kwam ik een vakantie filmpje tegen. Tuurlijk moet je daar dan eerst meegaan spelen. Ik heb het nu geloof ik in 10 verschillende formaten opgeslagen
Eerst opgeslagen in MP4 formaat, maar tot mijn verdriet kwam er geen geluid mee. Hmm, de hulpfunctie is ook handig om te lezen. Selecteren, kopieren, plakken en weer opslaan.

Zie zo dat is gelukt. Nu Peg gelukkig maken! Via email en bestand invoegen doorgestuurd. Ondertussen kijk ik even verder, en zie dat ik het ook rechtstreeks had kunnen delen Weer een weet voor de volgende keer.

klik hier voor het filmpjuh!!!

lees hier verder, hoe Peg zich aan het lijntje laat houden